Félicité

Kinshasa’nın sıcak ve gürültülü gecelerinde bar bar dolaşıp şarkı söyleyen Félicité, sahnede dimdik duran gururlu bir kadındır. Hayatla pazarlığı serttir, ama sesiyle herkesin dikkatini toplar. Bir gün 14 yaşındaki oğlu ağır bir kaza geçirince, Félicité’nin kurduğu düzen bir anda dağılır. Hastane koridorları, para bulma telaşı ve zamanla yarışan umut, onu gerçekliğin en keskin yerine çeker. Şehir bu filmde sadece bir arka plan değil; ritmi, kalabalığı ve düş gibi anlarıyla Félicité’nin iç dünyasına karışan canlı bir karakter gibidir. O, yardım istemeyi sevmeyen biri olsa da mecburen kapı kapı dolaşır, insanlarla yüzleşir. Bu yolculuk sırasında beklemediği bir bağ kurar: Aşk, tam da en yorgun anında onu hayata geri çağırır. Müzik ise her şeyin üstüne ince bir örtü gibi serilip acıyı biraz olsun katlanılır kılar.